Procedura recenzji

Procedura recenzowania

1. Do oceny każdej publikacji powołuje się co najmniej dwóch niezależnych recenzentów spoza jednostki przy której afiliowany jest autor.
2. W miarę możliwości zapewnia się sposób recenzji, w którym recenzent nie zna autora (double-blind review process).
3. Jeżeli recenzent zna tożsamość recenzowanego autora Recenzent składa deklarację o nie występowaniu konfliktu interesów; za konflikt interesów uznaje się zachodzące między recenzentem a autorem:
a) bezpośrednie relacje osobiste (pokrewieństwo, związki prawne, konflikt),
b) relacje podległości zawodowej,
c) bezpośrednia współpraca naukowa w ciągu ostatnich dwóch lat poprzedzających przygotowanie recenzji.
4. Recenzja musi mieć formę pisemną i kończyć się jednoznacznym wnioskiem co do dopuszczenia artykułu do publikacji lub jego odrzucenia.
5. Zasady kwalifikowania lub odrzucenia publikacji i ewentualny formularz recenzencki są podane do publicznej wiadomości na stronie internetowej czasopisma.
6. Nazwiska recenzentów poszczególnych publikacji/numerów nie są ujawniane, raz w roku czasopismo podaje do publicznej wiadomości listę recenzentów współpracujących.

Procedura przeciwdziałania ghostwriting

Rzetelność w nauce stanowi jeden z jej jakościowych fundamentów. Czytelnicy
powinni mieć pewność, że autorzy publikacji w sposób przejrzysty, rzetelny i uczciwy
prezentują rezultaty swojej pracy, niezależnie od tego, czy są jej bezpośrednimi
autorami, czy też korzystali z pomocy wyspecjalizowanego podmiotu (osoby fizycznej
lub prawnej).

Dowodem etycznej postawy pracownika naukowego oraz najwyższych standardów
redakcyjnych powinna być jawność informacji o podmiotach przyczyniających się do
powstania publikacji (wkład merytoryczny, rzeczowy, finansowy etc.), co jest
przejawem nie tylko dobrych obyczajów, ale także społecznej odpowiedzialności.
Przykładami przeciwstawnymi są „ghostwriting” i „guest authorship”.

Z „ghostwriting” mamy do czynienia wówczas, gdy ktoś wniósł istotny wkład w
powstanie publikacji, bez ujawnienia swojego udziału jako jeden z autorów lub bez
wymienienia jego roli w podziękowaniach zamieszczonych w publikacji.
Z „guest authorship” („honorary authorship”) mamy do czynienia wówczas, gdy
udział autora jest znikomy lub w ogóle nie miał miejsca, a pomimo to jest
autorem/współautorem publikacji.

Aby przeciwdziałać przypadkom „ghostwriting”, „guest authorship” redakcja
czasopisma wdrożyła następujące rozwiązania:
1. Wymaga od autorów publikacji ujawnienia wkładu poszczególnych autorów w powstanie publikacji (z podaniem ich afiliacji oraz kontrybucji, tj. informacji kto jest autorem koncepcji, założeń, metod, protokołu itp. wykorzystywanych przy przygotowaniu publikacji), przy czym główną odpowiedzialność ponosi autor zgłaszający manuskrypt.
2. Redakcja wyjaśnia w „Instrukcjach dla autorów”, że „ghostwriting”, „guest authorship” są przejawem nierzetelności naukowej, a wszelkie wykryte przypadki będą demaskowane, włącznie z powiadomieniem odpowiednich podmiotów (instytucje zatrudniające autorów, towarzystwa naukowe, stowarzyszenia edytorów naukowych itp.).
3. Redakcja każdorazowo uzyskuje informację o źródłach finansowania publikacji, wkładzie instytucji naukowo-badawczych, stowarzyszeń i innych podmiotów („financial disclosure”).
4. Redakcja dokumentuje wszelkie przejawy nierzetelności naukowej, zwłaszcza łamania i naruszania zasad etyki obowiązujących w nauce.

Deklaracja o wersji pierwotnej
Wersją pierwotną czasopisma jest wersja elektroniczna.